Czym jest odtwarzalność?
Odtwarzalność opisuje, jak bardzo różnią się wyniki tej samej próbki uzyskane
w różnych laboratoriach – przez różne osoby, na różnej aparaturze.
Jest największą z miar precyzji: obejmuje powtarzalność i dodatkowo różnice
między laboratoriami.
Tryb „Badanie międzylaboratoryjne”
Kilka laboratoriów bada te same próbki na kilku poziomach, każde zwykle w 2–4
powtórzeniach. Dla każdego poziomu program sprawdza zgodność danych
(statystyki h i k Mandela, test Cochrana, test Grubbsa), a następnie liczy
odchylenie standardowe powtarzalności sr, odtwarzalności sR
oraz granice r = 2,8·sr i R = 2,8·sR. Przy co najmniej trzech
poziomach raport pokazuje też, jak precyzja zależy od stężenia.
Testy tylko oznaczają wyniki: * – wartość niepewna, ** – wartość odstająca.
Norma zaleca pozostawić wartości niepewne, a odstające odrzucić, jeśli nie ma
powodu, by je zostawić. Program niczego nie wyklucza sam – zaznacz „wyklucz” pod
wynikiem, wpisz przyczynę i wyślij dane ponownie, jeśli zaszła potrzeba wykluczenia jakichś danych.
Tryb „Rundy badań biegłości”
Laboratorium zbiera swoje wyniki z kilku rund badań biegłości. Z każdej rundy
program bierze odchylenie standardowe wyników uczestników (z raportu organizatora,
z wpisanych wyników uczestników albo σpt, gdy organizator wyznaczył je
z wyników tej rundy) i łączy je w jedno względne odchylenie odtwarzalności
RSDR. Liczy też składową obciążenia laboratorium (ubias).
Do budżetu niepewności można wziąć U = 2·RSDR albo połączyć
ubias z własną precyzją pośrednią laboratorium. Nordtest TR 537
zaleca wykorzystanie co najmniej 6 rund z wynikami zadowalającymi.
Źródła
PN-ISO 5725-2:2002. Dokładność (poprawność i precyzja) metod pomiarowych i wyników
pomiarów – Część 2: Podstawowa metoda określania powtarzalności i odtwarzalności
standardowej metody pomiarowej.
Nordtest TR 537, wydanie 4 (2017). Handbook for calculation of measurement
uncertainty in environmental laboratories.
ISO 13528:2022. Statistical methods for use in proficiency testing by
interlaboratory comparison.