Jak działa Karta badań biegłości (PT)?
Do czego służy karta?
Karta monitoruje w czasie wyniki udziału laboratorium w badaniach biegłości dla jednego oznaczanego
parametru. Jeden wiersz to jedna runda. Oceną rundy jest wskaźnik z albo z' (ISO 13528), którego wartością
odniesienia jest zero (wynik równy wartości przypisanej). Dzięki karcie widać nie tylko pojedyncze wyniki, ale też trend i serie wyników po jednej
stronie zera, czyli to, czego nie pokazuje raport z pojedynczej rundy.
Jak wypełnić formularz?
- Dane rundy – w każdym wierszu wpisz wynik laboratorium (xlab), wartość
przypisaną (xpt) i odchylenie standardowe do oceny biegłości (σpt) z raportu
organizatora, wszystko w tej samej jednostce (jednostka może różnić się między rundami, bo każdy wiersz jest liczony osobno). Karta sama dobierze
wskaźnik z albo z'.
- Niepewność wartości przypisanej – domyślnie włączona, bo w badaniach biegłości często
potrzebny jest wskaźnik z'. Niepewność wpisujesz w każdym wierszu osobno. Jeśli organizator podał
niepewność rozszerzoną U(xpt), zaznacz pod polem „rozszerzona (U)” i wpisz współczynnik k
(zwykle 2); w innym wierszu możesz podać niepewność standardową u(xpt). Dzięki temu karta
obsłuży lata, w których organizatorzy podawali raz u, raz U. Wiersz bez niepewności jest liczony ze
wskaźnikiem z, a raport to zaznaczy. Opcję można wyłączyć przełącznikiem w panelu.
- Wpisanie samego wskaźnika – gdy masz tylko gotowy wynik z raportu organizatora,
zaznacz w danym wierszu pole „wpisz wskaźnik”, wpisz wartość i wskaż, czy to z, czy z'. Dane
surowe tego wiersza są wtedy wyłączone i nie są wysyłane. Raport wymieni numery (Lp.) takich
wierszy, bo karta nie może zweryfikować wpisanego wskaźnika. Takie wiersze są w pełni uwzględniane na
karcie i w regułach kontrolnych.
- Oznaczenie rundy i data – służą do opisu punktów na karcie; punkty są układane w
kolejności dat.
Granice karty
Granice są stałe i wynikają z oceny wyniku badania biegłości: linia centralna 0, granice ostrzegawcze
±2 i granice działania ±3. Wynik w przedziale od -2 do +2 jest zadowalający, między 2 a 3 co do
wartości bezwzględnej wątpliwy, a od 3 wzwyż niezadowalający.
Reguły kontrolne
Rund PT jest zwykle kilka w roku, więc zestaw reguł jest celowo krótki – dobrane są trzy, które mają
sens przy rzadkich punktach. Reguły oceniają punkty w kolejności dat; pomijane są wiersze wykluczone
oraz niekompletne.
- Reguła 1 – jeden wynik poza granicą działania. Wskaźnik co do wartości
bezwzględnej wynosi 3 lub więcej. To wynik niezadowalający i wymaga działań korygujących.
- Reguła 2 – dwa z trzech kolejnych wyników poza granicą ostrzegawczą. Dwa z trzech
kolejnych wskaźników leżą poza przedziałem od -2 do +2, po tej samej stronie zera. Sygnalizuje
powtarzający się błąd systematyczny, nawet gdy żaden pojedynczy wynik nie przekroczył granicy
działania.
- Reguła 3 – dziewięć kolejnych wyników po jednej stronie zera. Dziewięć kolejnych
wskaźników jest dodatnich albo dziewięć kolejnych ujemnych (długość serii jak w regule Nelsona nr 2
stosowanej w pozostałych kartach). Sygnalizuje stałe przesunięcie wyników w jedną stronę, czyli możliwy
błąd systematyczny, zanim zacznie on dawać wyniki wątpliwe.
Reguły można wyłączyć przełącznikiem w panelu. Raport PDF wskaże, które punkty naruszyły które reguły.
Przy małej liczbie rund reguły 2 i 3 zaczynają działać dopiero po zebraniu odpowiednio 3 i 9 rund, a
raport zaznaczy, gdy rund jest za mało do ich oceny.
Ręczne wykluczanie wyników
Po zaznaczeniu opcji „Wykluczenie” pojawia się pole na przyczynę. Wykluczone punkty pozostają widoczne
na karcie i w raporcie wraz z uzasadnieniem, ale nie są uwzględniane w ocenie reguł kontrolnych.
Zapis i kontynuacja karty
Po wygenerowaniu raportu możesz pobrać plik z danymi karty. Wczytany później, pozwala dopisać kolejne
rundy – wcześniejsze wiersze są wtedy zabezpieczone przed edycją.
Wszystkie obliczenia wraz z opisem metody znajdziesz w raporcie PDF – formularz pokazuje tylko podgląd
wskaźnika w wierszu i liczbę uzupełnionych punktów.
Źródła
ISO 13528:2022. Statistical methods for use in proficiency testing by interlaboratory comparison.
Westgard J.O. (2002), Basic QC Practices (2nd ed.), Westgard QC.
Nelson L.S. (1984), „The Shewhart Control Chart – Tests for Special Causes”, Journal of Quality
Technology, 16(4), 237-239.